การใช้ไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม" ระวังจะได้รับบาปหนัก !
ต้องบอกกันตรงๆ เลยนะครับว่า....หัวข้อที่ตั้งขึ้นมาคราวนี้....
" การใช้ไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม" ระวังจะได้รับบาปหนัก ! "
ผมเองก็เพิ่งจะรู้เหมือนกัน........
เป็นเพราะได้รับความรู้จากอาจารย์ ด็อคเตอร์ สนอง วรอุไร นักบุญแห่งล้านนาและประเทศไทย ได้กรุณา
บอกเล่าให้ฟัง
ผมได้รับความรู้จากอาจารย์ท่านแล้ว....เห็นว่าเป็นประโยชน์อย่างมากมาย...จึงอยากจะเอามาบอกเล่าให้เพื่อนๆ
สหธรรมมิก ทั้งหลายได้รับความรู้อย่างเช่นที่ผมได้รับบ้าง....
จะได้ไม่พลั้งเผลอไปทำในสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร...
และจะได้ไม่ต้องชดใช้ "กรรม" ที่ไม่น่าจะได้รับ...
เรื่องเป็นอย่างนี้ครับ........
การที่เราไหว้วานใครสักคนหนึ่งนั้น โดยธรรมเนียมไทยๆ ของเราแล้ว....เรามักจะไม่ใช้ไหว้วานผู้ที่มีอายุมาก
กว่า หรือเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเรา...ใช่มั้ยครับ ?
เพราะเป็นการไม่สมควร..และผิดมรรยาทอันดีงามของคนไทย
ทีนี้...เรื่องของ "ผู้ทรงธรรม" หรือผู้ที่มีวาระจิตอันสูงส่ง...ซึ่งอาจจะหมายถึงผู้ที่มีศีล มีธรรม หรือผู้ที่ "ปฏิบัติ"
(สมาธิ วิปัสสนา กรรมฐาน) เป็นนิจสิน
เราไม่สามารถจะรู้ได้อย่างมั่นใจ 100 % ว่า....ใครเป็น "ผู้ทรงธรรม"
เพราะ "ผู้ทรงธรรม" นั้น ไม่มีการยกยอตัวเอง หรือโฆษณาตัวเองว่าได้ธรรมขั้นนั้นขั้นนี้ หรือปฏิบัติได้อย่างนั้น
อย่างนี้
มองไม่รู้...ดูไม่ออก...(หมายถึงถ้าไม่พิจารณากันอย่างถ่องแท้)
บางคนซ่อนความเป็น "ผู้ทรงธรรม" ไว้ใต้เสื้อผ้าที่ธรรมดา...ใต้หน้าตาที่เป็นปรกติ....
"ผู้ทรงธรรม" วัดไม่ได้จากเสื้อผ้า หน้าตา คำพูด ฐานะ เฟอร์นิเจอร์ประดับร่างกาย
แต่วัดได้จากการกระทำ.....
เช่น.....ไม่ทำบาปทำชั่วด้วยประการทั้งปวง
.....ไม่ทำร้ายหรือทำให้ใครเดือดร้อน
.....สอนสั่งให้บุคคลอื่นประพฤติปฏิบัติในสิ่งที่ดี ที่ถูกที่ควร
.....พูดแต่ในสิ่งที่เป็นมงคล...และเป็นประโยชน์
ฯลฯ
แต่ที่ผมสังเกตได้อีกอย่างหนึ่งก็คือ...แววตา....
ไม่ว่าบุคคลิกหรืออะไรก็ตามจะแสดงออกมาในทางตรงกันข้าม
เช่น ทำเป็นหน้าตาดุ ทำเป็นพูดไม่เพราะ
แต่ที่ซ่อนไม่ได้...ก็คือ "แววตา"
อย่างที่คนเรามักจะพูดกันว่า "ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ"
คนที่เป็น ""ผู้ทรงธรรม" นั้น ผมสังเกตมาหลายท่านแล้วว่า.....ส่วนใหญ่จะมีแววตาที่ "เป็นประกาย"
เหมือนแววตาของเด็กๆ......แบบใสซื่อ....อะไรประมาณนี้แหละครับ
ผมเคยได้ใกล้ชิดหลวงปู่บุดดา ถาวโร แห่งวัดกลางชูศรี สิงห์บุรี....ในช่วงเวลาสั้นๆ
สังเกตเห็น "แววตา" ของหลวงปู่ท่าน..ใสจริงๆ
ใสแบบบริสุทธิ์เลยนะครับ....
ทั้งๆ ที่หลวงปู่ท่านอายุ (ตอนนั้น) 97 ปีแล้ว
คนธรรมดาน่ะครับ....50 ก็ตาฝ้าตาฝางแล้ว
แล้วอีกอย่างนึง.....ไม่มีใครซ่อนอารมณ์และความรู้สึกจาก "แววตา" ได้อย่างแน่นอน
คนที่โกรธแต่หน้ายิ้ม...มีหลายคน
แต่แววตาโกรธนั้นฉายเห็นเด่นชัด
เพราะฉะนั้นการสังเกต "ผู้ทรงธรรม" นอกจาก "การกระทำ" อย่างที่บอกแล้ว...ผมก็จะสังเกตจาก
"ดวงตา" และ "แววตา" ด้วย
(ยังไม่เห็นมีใครสามารถซ่อนอารมณ์และความรู้สึกจาก "ดวงตา" และ "แววตา" ได้เลยครับ...เท่า
ที่ผมรู้จักใครต่อใครมานะครับ)
เมื่อ ""ผู้ทรงธรรม" เป็นผู้ที่สมควรแก่การยกย่อง
เราจึงไม่ควรไป "ใช้" หรือ "ไหว้วาน"
เพราะถือว่า "ผู้ทรงธรรม" เป็นผู้ใหญ่ (หมายถึงไม่ใช่เป็นผู้ใหญ่ด้านอายุ....แต่เป็นผู้ใหญ่ในทาง
ความรู้ การปฏิบัติ มากกว่า)
เราเป็น "ผู้ที่ด้อยกว่า" จึงไม่ควรไปใช้ผู้ใหญ่...ในความหมายของ "ผู้ทรงธรรม"
นี่เราพูดกันถึงวัฒนธรรมของไทยๆ เรานี่น่ะครับ......คงเข้าใจ
แต่ถ้าเราศึกษา "ธรรม" กันพอสมควร จะเห็นได้ว่า เราเคารพกันที่ "การปฏิบัติ" มากกว่าอายุ
พระที่บวชวันแรกต้องไหว้พระที่บวชมาก่อนหน้านั้น...แม้จะมากกว่าแค่วันเดียว
ทั้งๆ ที่พระที่บวชวันแรกอายุเป็นพ่อเป็นปู่ และพระที่บวชมาก่อน..อายุเป็นลูกเป็นหลานก็ตาม
(อันนี้นอกประเด็นกับเรื่องของ "จิต" ที่สูงหรือต่ำกว่านะครับ...ละเอียดเกินไป...ยังไม่ขอพูด
ถึงนะครับ)
เพราะฉะนั้นการที่ไปใช้ไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม" จึงเป็นการไม่สมควร
เพราะ "ผู้ทรงธรรม" สูงกว่าเรา (ในด้าน "จิต" และ "การปฏิบัติ")
การใช้ไหว้วานนนั้น...ไม่บอกก็คงนึกไม่ถึงแน่นอนครับ
เช่น.......
"ขอฝากเงิน...ไปร่วมทำบุญด้วยนะครับ"
"ช่วยโทรบอกหลวงพ่อรูปนั้นด้วยนะคะว่า อาทิตย์หน้าจะไปที่วัด"
"คราวหน้าถ้าลงมา ช่วยเอาของมาให้ด้วยนะครับ"
ฯลฯ
เห็นมั้ยครับว่า..บางครั้งบางคราว เป็นเรื่องที่ดี..เป็นเรื่องงานบุญงานกุศล ไม่น่าจะ "ผิด" อะไร
แต่ความจริง "ไม่สมควร" ครับ
เพราะถือว่าเป็นการใช้ไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม"
ผมให้ข้อคิดว่า....ไม่ว่าอะไรที่ไหว้วานท่านให้ไปทำต่อ ให้ไปทำตามที่เราบอก....ถือว่าเป็นการ
ใช้ไหว้วานทั้งนั้น
"กรรม" ที่จะต้องรับกับการที่ใช้ไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม" นั้น......เป็นอย่างนี้ครับ
เคยเห็นกันมั้ยครับ....
คนที่เกิดมามีชาติมีตระกูล...มีฐานะดี..เป็นคนดี..เป็นคนที่เป็นผู้หลักผู้ใหญ่....ต้องเดินตาม พระ
ฆราวาส หรือ "ผู้ทรงธรรม"
ทั้งๆ ที่โดยฐานะแล้ว คนที่บอกมาทั้งหมดนั้น..ไม่จำเป็นต้องมาเดินตามต้อยๆ
นี่แหละครับ "กรรม" ที่ต้องรับ
(อันนี้ต้องแยกแยะว่า...บางครั้งอาจจะไม่เกี่ยวกับการเคารพศรัทธานับถือ "ผู้ทรงธรรม" เป็นการ
ส่วนตัวนะครับ)
ผมกำลังจะบอกว่า "กรรม" ที่ต้องรับจากการที่ใช้ไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม" นั้น ก็คือ.....
ต้องเป็นข้าทาส บริวาร หรือหนักหน่อยก็เป็นข้ารับใช้..ไม่ว่าจะเป็นชั่วครั้งชั่วคราว...หรือเป็นถาวร
(ขึ้นอยู่กับวาระกรรมที่ได้กระทำ)
ความจริงถ้าคิดในแง่ดี ก็อาจจะบอกว่า ดีซะอีกที่ได้เป็นคนคอยรับใช้..."ผู้ทรงธรรม"
ถ้าคิดอย่างนี้..ก็ไม่เป็นไรครับ....จะได้สบายใจ
แต่จุดมุ่งหมายของการบอกเล่าในครั้งนี้...ก็คือ...
ไม่อยากให้ใช้ไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม" เพราะเป็นการไม่สมควร
แต่......ถ้ามันจำเป็นล่ะ...
แน่ละครับ....เราต้องมีข้ออ้าง....ตามประสา...ตามประสา....ตามประสาอะไรดีล่ะ....
เอาเป็นว่าตามประสาคนที่จะมีข้ออ้างก็แล้วกัน
วิธีแก้ไขที่ดีที่ท่านอาจารย์สนอง ท่านได้แนะไว้ก็คือ
"ขอขมา"
คือขอขมา "ผู้ทรงธรรม" เสีย
ง่ายๆ อย่างนี้นะครับ
เวลาที่จะไหว้วาน "ผู้ทรงธรรม" เมื่อได้บอกธุระที่เราไหว้วานท่านแล้ว...กราบขอขมาท่านว่า
"ขอขมาท่านด้วยนะครับ (คะ) ที่ได้ล่วงเกินใช้ไหว้วานท่าน"
แค่นี่เองครับ....
แล้ว "ผู้ทรงธรรม" ท่านก็จะบอกว่า "ไม่เป็นไร ไม่มีเวรกรรมต่อกัน" หรืออาจจะแนวๆ นี้
(บางท่านอาจจะนึกในใจก็ได้)
แค่นี้เองจริงๆ ครับ...จะได้ไม่ต้องไปเป็น "ข้ารับใช้" ในอนาคต
หลังจากผมได้ฟัง "ธรรม" ข้อนี้จากอาจารย์สนอง ผมก็เลยได้ยินหลวงปู่หลวงพ่อครูบาอาจารย์ท่านเปรยๆ
ว่า เวลาท่าน "ปฏิบัติ" เสร็จแล้ว...ต้องทำการ "อโหสิ" ญาติโยมที่เผลอไหว้วานท่านเสียทุกครั้ง
เขียนๆ ไปแล้ว...ไม่แน่ใจว่า....จะเป็นประโยชน์แค่ไหน
แต่เมื่อเห็นว่าอะไรไม่ถูกไม่ควรก็เอามาบอกเล่ากันน่ะครับ
ถ้าข้อเขียนวันนี้มีประโยชน์ แม้จะมากน้อยแค่ไหนก็ตาม ขอยกอานิสงส์ความดีแด่ อาจารย์สนอง วรอุไร
"ผู้ทรงธรรม" แห่งล้านนา และประเทศไทย
ส่วนที่เขียนแล้ววกวน...หรือผิดพลาดตรงไหน...ข้าพเจ้าที่อยากเป็น "ผู้ทรงธรรม" (กำลังพยายามอยู่ครับ
แต่คงอีกนานเหมือนกัน)...ขอรับไว้เพียงแต่ผู้เดียวครับ...
จริงๆ ครับ
อโณทัย เขตต์บรรพต
มีอะไรดีๆ ให้อ่านมากมาย
กราบพระสุปฏิปันโน การทำสมาธิอย่างง่ายๆ บทความ-ตอบปัญหา เวบบอร์ด
ชวนทำบุญ กฎแห่งกรรม สารภาพบาป บทสวดมนต์
หนังสือสิ่งที่ชาวพุทธควรรู้ สมุดเยี่ยม ผู้สนับสนุน