ขอบคุณเจ้าของเวป และความคิดดีๆแบบนี้
สิ่งที่หลายคนรวมทั้งตัวเราสารภาพจะเป็นอุทาหรณ์สอนใจใครอีกหลายคน ขออุทิศเป็นวิทยาทาน และขอกุศลที่เกิดจงบันดาลความสุขและความดีต่อจิตใจของลูกๆเรา

เรื่องราวของผู้หญิงคนนึง ที่หลายๆคนอาจคิดว่าไม่เหมาะสม ไม่ถูกต้อง อยากจะบอกให้ทราบว่าวันนี้ผู้หญิงคนนั้นรับรู้ถึงความทุกข์ใจแล้ว คำขอโทษคงดังไม่พอที่ใครจะได้ยิน

เราแต่งงานสองครั้ง และเลิกทั้งสองครั้ง

ครั้งแรกมีลูกหนึ่งคน เลิกเพราะผู้ชายชอบใช้กำลังตบตี ขี้เหล้า สุรุ่ยสุร่าย ไม่อยากให้ลูกต้องโตมากับภาพที่พ่อทำร้ายแม่

ที่สำคัญเค้ารับไม่ได้ที่ลูกเป็นเด็กพิเศษ วันที่เลิกกันเราบอกว่าเราดูแลเองได้ ตอนนี้ลูกอยู่กับเราจนปัจจุบัน ตั้งแต่เลิกกันเค้าไม่เคยมาดูลูกเลยแม้สักครั้งเดียว ไม่เข้าใจว่าทำไม ทั้งๆที่เราคิดว่าเค้าน่าจะมาดูบ้าง แต่ไม่มีเลย จนลูกไม่รู้จักพ่อ เพราะเคยเจอกันโดยบังเอิญ ลูกไม่รู้ว่าเค้าคือใคร เราไม่เคยสอนลูกให้เกลียดพ่อ ไม่เคยอยู่ในความคิด

หลังจากเลิกกันไม่นาน เรามีคนมาชอบ และด้วยความเหงา เสียใจ ต่างๆ นานา ทำให้ปล่อยใจไปกับเค้าง่ายดายเหลือเกิน แล้วเราก็ท้อง ต้องแต่งงานกับชายคนที่สอง หวังตลอดมาว่าเค้าต้องรักเราและลูกติดเราได้
ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน เราปรับปรุงตัวเองหลายอย่าง เพื่อถนอมครอบครัวที่สองไว้ ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บอีก

จนความรู้สึกเปราะบางเริ่มมีรอยร้าว ความอดทนเริ่มมีน้อยลง เค้าไม่ได้รักลูกเราที่เป็นเด็กพิเศษ แต่เรารักลูกเราทั้งสองคนมาก มากจนไม่รู้จะบอกว่ามากมายเท่าไหร่ เค้าทำร้ายความรู้สึกเราด้วยคำพูดและการกระทำอยู่บ่อยๆ

จนถึงที่สุด หลายอย่างพิสูจน์แล้วว่าเราไปไม่รอด...ครอบครัวที่สองต้องจบลง

แต่ลูกไม่ได้อยู่กับเรา ลูกสาวที่เรารักมาก มากที่สุด เรายอมที่จะให้ลูกอยู่กับเค้า เพียงเพราะคิดว่าไม่อยากให้ลูกเห็นว่าพ่อแม่ทะเลาะกัน แล้วแย่งเค้า เค้ามีความสุขในวันนี้ ลูกอยู่อย่างมีความสุข แต่จิตใต้สำนึกของคำว่าแม่ และลมหายใจที่สามารถสื่อถึงกันได้กับลูกสาวที่อยู่ไกล บอกว่าวันนี้แม่ทุกข์มากลูก แม่คิดถึงหนูมาก คิดถึงทุกวัน

สังคมลงโทษแม่ด้วยการบอกลูกว่า แม่ทิ้งลูก แม่ทิ้งลูกเหรอ...ถ้าลูกเข้าใจแบบนั้น มันคือบาปจริงๆ บาปที่ยิ่งใหญ่มากของแม่ แม่ขอโทษ

วันนี้เราย้ายมาต่างประเทศ ปัจจัยหนึ่งเพราะสังคมไทยไม่ต้อนรับผู้หญิงแต่งงานหลายครั้ง เลิกหลายหน สองสงสารพ่อกับแม่ อยู่ไปก็อายคน มาต่างประเทศเถอะ มันเป็นจังหวะเดียวกับชายคนนึงต้องการเราให้มาอยู่ด้วย

ชายคนที่ไม่สนใจอดีตของเรา ชายคนที่รักลูกคนโตเรามาก ช่วยเหลือทุกอย่างเพื่อให้เค้ามีพัฒนาการที่ดีขึ้น และอยากให้ลูกสาวมาอยู่ด้วย แต่ทำไม่ได้

ทุกวันนี้ได้แต่รับกรรมกับความรู้สึกที่ไม่เป็นสุขใจ ทุกข์ใจเพราะคิดถึงลูกสาวที่เมืองไทยเป็นที่สุด อยากขอโทษลูกดังๆ แต่ลูกคงไม่ได้ยิน

วันนี้แม่รับกรรมแล้ว แม่ทรมานกับการไกลหนู แม่มาสารภาพ วันนี้หวังเพียงว่าพ่อคงไม่สอนให้ลูกเกลียดแม่เหมือนที่พ่อเกลียดแม่

วันนี้ถ้าพ่อเข้าใจ โลกกว้างขึ้น มองโลกในมุมที่กว้างขึ้น จิตใจของพ่อจะสงบและยอมให้แม่คุยกับลูก

แม่จะรอวันที่แม่ใช้กรรมหมด วันที่แม่ได้กอดลูกเต็มๆอ้อมกอด วันที่เราร้องเพลงอิ่มอุ่นด้วยกัน วันที่เรารักกันเหมือนเดิม

แม่รักลูกมากที่สุด สายน้ำลูกแม่

แม่

ต้องการสนับสนุนเวบนี้.....เพียงสั่งซื้อหนังสือ "สิ่งที่ชาวพุทธ...ควรรู้ " ราคาเล่มละ 200 บาท คลิกดูรายละเอียดที่นี่

มีอะไรดีๆ ให้อ่านมากมาย

กราบพระสุปฏิปันโน		การทำสมาธิอย่างง่ายๆ     	บทความ-ตอบปัญหา		เวบบอร์ด
ชวนทำบุญ      		กฎแห่งกรรม		สารภาพบาป  		บทสวดมนต์	     
หนังสือสิ่งที่ชาวพุทธควรรู้	สมุดเยี่ยม 	          		ผู้สนับสนุน